Grænir bertálknar (lindýr) herma eftir ljóstillífun plantna
Vísindamenn frá háskóla Suður-Flórída í Tampa hafa uppgötvað græna bertálkna (háþróuð tegund lindýra) sem færir eru um að framleiða blaðgrænu (chlorophyll) eins og plöntur. Þetta lindýr er fyrsta dýrið sem vitað er um sem getur þetta.
Vísindamaðurinn Sidney K. Pierce segir að bertálknarnir Elysia chlorotica, sem lifa í vötnum á austurströndum Bandaríkjanna og Kanada, séu þekktir fyrir að stela genum og frumulíffærum ætluðum til ljóstillífunar (grænukorn) frá uppáhalds þörungategundinni sinni, Vaucheria litorea. En núna virðast bertálknarnir hafa þróað allt sem þarf til þess að framleiða sína eigin blaðgrænu.
Blaðgræna er það alræmda litarefni í plöntum sem fangar orku úr sólarljósi í ljóstillífunarferlinu. Pierce og rannsóknarlið hans notuðu ákveðna aðferð sem notast við geislavirk kolefni til þess að rekja slóð blaðgrænunnar og ganga úr skugga um að bertálknarnir væru ekki bara að fá blaðgrænu úr þörungum sem þeir borða, heldur væru í raun að framleiða hana sjálfir.
Þónokkur dýr (eins og t.d. kóralar) hýsa örverur og þörunga og græða á hæfileikum þeirra til þess að stunda ljóstillífun, en í þessum tilfellum eru ferlin algjörlega aðskild á milli lífvera. Í bertálknum þessum eru frumur þörunganna hinsvegar brotnar niður og grænukornin færð inn í frumur lindýrsins, þar sem að þau eru virk alla ævi dýrsins, eða í tæpt ár. Vísindamenn hafa sýnt fram á að þegar ungur bertálkni hefur borðað góða máltíð af Vaucherua þörungum þarf hann aldrei að borða á ný alla ævi sína, svo lengi sem að hann hafi aðgang að sólarljósi, blaðgrænu og öðrum efnum sem nauðsynleg eru til ljóstillífunar.
Árið 2007 uppgötvuðu Pierce og vísindateymi hans gen í bertálknunum sem tengjast ljóstillífun, og komust einnig að því að þessi gen, sem virtust koma úr þörungunum, voru einnig að finna í ungum bertálknum sem enn voru í eggjum sínum og höfðu því aldrei borðað tiltekna þörunga. Í nýjum rannsóknum frá teymi Pierce voru fleiri þörungagen uppgötvuð, og sum þeirra voru nauðsynleg til framleiðslu á blaðgrænu.
Vísindateymið rannsakaði bertálkna sem ekki höfðu borðað neitt í að minnsta kosti fimm mánuði og voru hættir að losa sig við úrgang við meltingu. Þeir innihéldu grænukorn frá þörungunum, en samkvæmt Pierce voru þeir löngu búnir að melta allt annað úr þörungunum. Teymið gaf þeim því amínósýrur merktar með geislavirku kolefni og komust að því að kolefnið sýndi sig í blaðgrænunni þegar að bertálknarnir höfðu verið í sólbaði, en ekki þegar að þeir voru í myrkri.
Rannsóknin var tilkynnt á ársfundi Society for Integrative and Comparative Biology í Seattle, Washington þann 7. janúar og verður birt í vísindaritinu Symbiosis.





Nýjar athugasemdir